در پاسخ به این پرسش، روایات، دلایلی را بیان کرده اند که می شود همه را از باب حکمت (علت ناقصه) دانست: آزمودن همه حکومت‏ها، آزمودن و ناب کردن مردم‏، بیعت بر گردن نداشتن‏، اگر ظاهر شود، کشته مى‏ شود،  جارى شدن سنّت‏هاى پیامبران (علیهم السلام) در باره او، بیرون آمدن ودیعه‏ هاى خدا.

اما روایتی وجود دارد که به نظر می رسد بهترین پاسخ به این سوال باشد.

شیخ صدوق ره به سند صحیح از عبد اللَّه بن فضل هاشمى‏ نقل می کند که امام صادق ع در پاسخ به این پرسش فرمود:

 لِأَمرٍ لَم یُؤذَن لَنا فی کَشفِهِ لَکُم‏ : به دلیل چیزى که اجازه نداده‏ اند براى شما آشکارش کنیم. 

بعد افزود:

 إنَّ وَجهَ الحِکمَةِ فی ذلِکَ لا یَنکَشِفُ إلّابَعدَ ظُهورِه‏ : حکمت این کار، جز پس از ظهورش، آشکار نمى ‏شود.

(علل الشرائع، 1/246)‏

کانال تلگرام :